Hallo Brunssum, even opletten met de euro’s

DSCN1296

Als je geen baan meer hebt, of je partner gaat minder werken, dan zul je goed naar je eigen financiën moeten kijken. Niemand wil in een situatie van schulden terecht komen. Als je de situatie vooraf ziet aankomen, ga je geen duur telefoonabonnement meer afsluiten, waar je elk jaar veel geld aan kwijt bent.

Welnu, het gemeentebestuur doet dit wel: tekorten waren al te voorzien en toch gaat de gemeente jaarlijks nog extra geld uitgeven. Elk jaar horen we over tekorten en elke keer hadden we miljoenen over. Het lijkt nu serieus te zijn, maar dan vinden we het als PAK toch vreemd, dat het college halverwege het jaar nog met een voorstel komt om extra geld uit trekken voor het onderhoud van groen en de wegen. Het gaat hier om 1 miljoen extra. Als PAK zien we ook, dat in sommige wijken het onderhoud beter kan. Wat extra geld, prima. Maar toch niet zo veel, zeker niet als je nu elk jaar geld tekort komt.

Het tekort is nu 3 miljoen euro. Naast die 1 miljoen voor groen en wegen, komt de gemeente ook nog 2 miljoen tekort als het om zorg gaat, gevolg van het beleid van het PvdA-VVD kabinet. Als we niet ingrijpen, dan heeft de gemeente elk jaar 3 miljoen tekort. Dan is de spaarpot vlug leeg.

Gelukkig hebben we voor tegenvallers in de zorg 4 miljoen opzij gezet: de reserve sociaal domein.
Hoe kwam de gemeente ook al weer aan die spaarpot? Dat ging als volgt. Op initiatief van het PAK heeft de raad twee jaar geleden kritisch naar alle spaargelden en bestemmingen gekeken. Uiteindelijk hebben we toen ruim 9 miljoen euro vrij gespeeld. Bijna 8 miljoen kwam vrij uit allerlei “zorgpotjes”. Als PAK vonden we dan ook, dat die 8 miljoen als “sociale reserve” aangemerkt diende te worden. Nee, dat ging het college en de meerderheid van de raad te ver. De helft moest naar de algemene reserve, voor andere dingen dus. Als PAK vergaten we dit verhaal echter niet. U kunt zich voorstellen dat wij het tekort van 2 miljoen betreffende zorg niet zo maar uit de reserve sociaal domein laten halen. De algemene reserve ligt meer voor de hand, zeker als we zien hoe die reserve de laatste jaren ontstaan is. Verder zal zeer kritisch gekeken moeten worden naar het onderhoudsbudget. Uiteraard hebben we het college van deze suggesties en nog enkele andere op de hoogte gesteld.

Math Houben – Column in ‘Hallo Brunssum’

Math Houben: EEN ZELFSTANDIG BRUNSSUM, WAARIN WE VOOR ELKAAR ZORGEN.
Math HoubenIk ben 64 jaar en met uitzondering van een korte periode in Nieuwenhagen, heb ik mijn hele leven in Brunssum gewoond. Geboren en opgegroeid ben ik in de Oeloven, de Pastoor Hagenstraat, met broer en zus, waar ik een onbezorgde jeugd heb gehad. Binnen lopen bij buren, die vaak oom of tante genoemd werden was toen nog normaal, maar ook opmerkingen krijgen als je kattenkwaad uit haalde.

Op de Bouwberg lag het gebouw van de Sint Franciscusgroep, waar ik een aantal jaren welp en verkenner geweest ben. De bakkerij van Erkens en de boerderij van Hellenbrand waren zo’n beetje de middelpunten van de buurt. De buurt groeide en wij waren de 1e lichting die naar de Tarcisiusschool aan de Gregoriuslaan ging in plaats van naar de jongensschool aan de Schinvelderstraat.

Zelf voetballen heb ik pas later gedaan, bij De Egge, maar met mijn vader de thuiswedstrijden van RKBSV bezoeken was goed gebruik. En om een zakcentje te verdienen, voor mijn oom, die penningmeester was bij BSV, de contributie ophalen bij al die voetballers.

In 1970 werd De Kepper geopend, met in de kelder jeugdhuis Libra. Daar ben ik vanaf het begin als vrijwilliger bij betrokken geweest en begon mijn sociale leven pas echt. Het gebouw inrichten en vervolgens activiteiten organiseren, discoavonden, filmavonden, discussieavonden, droppings, kerstvieringen, noem maar op. Eerst zelfstandig en later onder de vlag van stichting Jeugd- en Jongerenwerk. Disco draaien voor de jeugd tot een jaar of 16 en vervolgens zelf op stap naar jeugdhuis Fatima en de café De Jachthut. En dan ’s nachts teruglopen naar de Oeloven. Het was de tijd van protesten tegen de kernbom, samen naar het Malieveld in Den Haag, politieke avonden bij VJV Vosum, Paaspop, maar ook samen met de carnavalsoptocht mee. Dat duurde tot begin jaren ‘80. In die tijd heb ik ook mijn vrouw Miriam leren kennen en zijn vriendschappen ontstaan tot duren op de dag van vandaag. Lees verder

Column Ger Luit

Hallo Brunssumger luit 2017, daar ben ik weer.

U heeft mij enkele weken moeten missen op deze plek. Dat had uiteraard te maken met de zomervakantie. Even weg van de snelweg. Dat gold ook voor Hallo Brunssum. Uit reacties om me heen merkte ik, dat mensen mij eveneens in de gemeenteraad van Brunssum hadden gemist. Ze dachten dat er iets ernstigs aan de hand was, maar dat was niet zo. Ik koos bewust voor de luwte, omdat ik nog een keer grondig wilde onderzoeken of ik voor mijn fysieke ongemakken een oplossing of aanmerkelijke verlichting kon vinden. Toen ik deze stap deed, was ik me er ten volle van bewust, dat ik al veel wegen bewandeld had en de resultaten wisselend waren. Opgeven ligt echter niet in mijn aard. Ook nu heb ik weer ervaren, dat je de ene keer denkt, dat je het middel, de therapie gevonden hebt, maar dat het naderhand tegen valt. Ik zet mijn behandelingstraject voort in de hoop op blijvend resultaat. Geduld overwint alles.

Ik ga nu wel het raadswerk weer op PAKken. Math Houben, al jarenlang lid van het PAK, heeft mij overigens uitstekend vervangen. In korte tijd ontpopte hij zich als een prima raadslid. Uiteraard had ik dat wel verwacht, maar het is mooi om te ervaren dat het ook zo in de dagelijkse praktijk uitPAKt. Vanaf deze plek dank ik Math voor zijn inzet. Heerlijk om te beseffen, dat we als PAK zulke sterke mensen hebben en bovendien zo’n actieve achterban.

Het was voor Math zeker niet de gemakkelijkste periode om mij te vervangen. Vanaf het moment dat ik een stap terug deed, gebeurde er van alles. Toeval? Wie het weet, mag het zeggen.

Een aantal dingen speelt nog steeds. Een begroting die niet sluit, het spook van de herindeling waart nog rond, communicatie tussen raad en college is onder de maat, persoonlijke conflicten spelen. Om maar eens een paar dingen te noemen. Als het aan mij en aan het PAK ligt, gaan we dit in Brunssum oplossen in samenwerking met andere partijen. Iedereen moet dan wel de wil en de intentie hebben om – net als het PAK – een zelfstandig Brunssum op de eerste plaats te zetten. Niet je eigen partij, niet je eigen belang, niet de wethouderszetel, maar Brunssum op plaats één. Dat is alleen op te lossen door je ego eens wat minder te laten gelden. Mijn advies: meer Brunssum, minder ego.

(gepubliceerd in ‘Hallo Brunssum’ 6 september 2017)

PAK houdt eigen koers vast

DSCN1299

Het Progressief Akkoord vindt het aan de ene kant moedig dat de lijst Borger de stap genomen heeft om uit de coalitie te treden en aan de andere kant is het wel erg laat.

“Terug naar de burger heet het” en inderdaad deze coalitie trekt zich erg weinig aan van de burger.

Dat begon bij de verkiezingen. De bestaande coalitie van VVD, PvdA, CDA, BCD en Lijst Borger ging met elkaar verder. Ondanks dat vier van de vijf partijen hadden verloren, negeerde men de kiezer. De twee grootste partijen van Brunssum werden aan de kant geschoven. Zo ging de coalitie dus verder. Niet op basis van inhoud, maar op basis van wethoudersposten.
Geheimhouding op stukken over het Schutterspark en Nature Wonder World, met het casino, moest verbloemen wat de coalitie daadwerkelijk bekokstoofde.

Daar komt bij dat vlak voor de verkiezingen een “nepconsumentenwijzer” verscheen vol met leugens en persoonlijke aanvallen van CDA, Lijst Borger, VVD en PvdA op de lijst Huisman-Peeters, het PAK en BBB Lijst Palmen. De toon was gezet. De column van Jo Palmen was er niets bij. Leugens volgden: over 1,6 euro miljoen winst door samenwerking met Landgraaf, de zogenaamde banen bij NWW en het wachtgeld dat voor ozb inwisselbaar zou zijn. Allemaal nonsens.

Al snel bleken gedane beloftes valse leugens. “Laat Eric zijn klus afmaken” stelde de PvdA, maar weg was hij. Vervolgens kwam Thomas Gelissen met de leus “hart voor de zaak en thuis in de materie” en weg was hij, zonder uitleg. En nu is Hugo Jansen van de lijst Borger weg. Met een persverklaring en niet via een publiek debat waar de burgers recht op hebben volgens het PAK. Want dat de burger niet centraal staat, zijn we eens met lijst Borger, maar dat geldt niet slechts de laatste maanden voor de verkiezingen!

Voor onze houding verandert dit overigens weinig, inhoud gaat bij het PAK voor pluche en argumenten moeten beslissen of je voor of tegen bent, niet coalitie of oppositie. Dat is iets anders dan gedogen.

Sterker nog: een minderheidscollege kan eindelijk eens leren luisteren, zodat er volgend jaar na de verkiezingen een inhoudelijk debat komt dat tot een nieuw bestuur leidt, gericht op inhoud, luisterend naar de burger en gericht op behoeftes in de wijk en niet die van projectontwikkelaars.

Het Progressief Akkoord gaat verder, in het belang van een zelfstandig Brunssum met aandacht voor de mens, natuur en milieu.

verschenen in ‘Hallo Brunssum’ week 26 2017