Column Ger Luit – de wereld is niet razend gemaakt!

  • Hallo Brunssum,

Ik las vorige week in de krant een artikel over een oud-leerling, Jeu Marx.  Ik schrok: potverdorie, is dat al 40 jaar geleden, dat hij voor mij stond en vertelde, dat hij een fiks bedrag ging lenen om een timmerbedrijf te beginnen? Hij was nog maar een jaar of vier van school. Ik vond het geweldig, dat hij dat durfde. Hij was dus al heel jong eigen baas. Jeu begon als leerling op de lts in Brunssum, afdeling bouwtechniek. Nadat hij het diploma had gehaald, ging hij nog naar de TTO-afdeling: technisch-theoretisch onderwijs. Jeu maakte op de bouwafdeling nog een mooie open en strakke kast voor mij, waarin ik o.a. al mijn elpees en mijn stereo-installatie Dual KA 50 kwijt kon. Uiteraard waren de materiaalkosten voor mijn rekening. Verschillende afdelingen vonden het wel prettig, als docenten wat werk aandroegen om te laten maken of wat spullen aanreikten om te repareren, zeker als leerlingen al wat verder gevorderd waren in hun schoolcarrière. Soms kozen de leerlingen ervoor om iets voor zichzelf te maken. Lees verder

Column Ger Luit – Herinnert u zich april 2007 nog, nog, nog!!!!!

Hallo Brunssum,

Als ik deze column maak, doe ik dat in de tuin achter mijn laptop. Vlak daarvoor lag ik nog op mijn knieën wat “onkruid” uit de borders te plukken. Na die klus, ging ik even in een tuinstoel zitten. De hele dag had ik al mijn favoriete muziek opstaan. Ik kreeg gezelschap van een pimpelmees en een prachtige vink. Het was alsof ik op vakantie was in mijn eigen tuin. Er komt een gevoel over me, dat ik eerder had, maar ik kan er even niet precies de vinger op leggen. Het was een gevoel van aangename rust, gewoon domweg genieten van het moment, een ultiem vakantiegevoel dichtbij huis: de zon, de gevleugelde vrienden, de muziek van the Allman Brothers Band. Lees verder

Column Ger Luit: Hallo Brunssum, wees zuinig op de Brunssumer heide

ger luit 2017Op een van die mooie dagen in de afgelopen herfstvakantie was ik aan de wandel op de Brunssumer heide met mijn vrouw en kleinkinderen. De kinderen wilden graag weer met oma die grote dennenappels gaan schilderen. Die moet je dan wel eerst hebben. Opa wist een plek waar elke herfst hele grote liggen: zo dik als een vuist. Al wandelend kwamen we op een plek waar de kinderen nog nooit geweest waren. “Ik vind het hier wel mooi opa, je kunt ver kijken, zeg”, zei de oudste. Dat zinnetje bracht een gedachtestroom bij mij op gang. Lees verder

Column Ger Luit

Hallo Brunssumger luit 2017, daar ben ik weer.

U heeft mij enkele weken moeten missen op deze plek. Dat had uiteraard te maken met de zomervakantie. Even weg van de snelweg. Dat gold ook voor Hallo Brunssum. Uit reacties om me heen merkte ik, dat mensen mij eveneens in de gemeenteraad van Brunssum hadden gemist. Ze dachten dat er iets ernstigs aan de hand was, maar dat was niet zo. Ik koos bewust voor de luwte, omdat ik nog een keer grondig wilde onderzoeken of ik voor mijn fysieke ongemakken een oplossing of aanmerkelijke verlichting kon vinden. Toen ik deze stap deed, was ik me er ten volle van bewust, dat ik al veel wegen bewandeld had en de resultaten wisselend waren. Opgeven ligt echter niet in mijn aard. Ook nu heb ik weer ervaren, dat je de ene keer denkt, dat je het middel, de therapie gevonden hebt, maar dat het naderhand tegen valt. Ik zet mijn behandelingstraject voort in de hoop op blijvend resultaat. Geduld overwint alles.

Ik ga nu wel het raadswerk weer op PAKken. Math Houben, al jarenlang lid van het PAK, heeft mij overigens uitstekend vervangen. In korte tijd ontpopte hij zich als een prima raadslid. Uiteraard had ik dat wel verwacht, maar het is mooi om te ervaren dat het ook zo in de dagelijkse praktijk uitPAKt. Vanaf deze plek dank ik Math voor zijn inzet. Heerlijk om te beseffen, dat we als PAK zulke sterke mensen hebben en bovendien zo’n actieve achterban.

Het was voor Math zeker niet de gemakkelijkste periode om mij te vervangen. Vanaf het moment dat ik een stap terug deed, gebeurde er van alles. Toeval? Wie het weet, mag het zeggen.

Een aantal dingen speelt nog steeds. Een begroting die niet sluit, het spook van de herindeling waart nog rond, communicatie tussen raad en college is onder de maat, persoonlijke conflicten spelen. Om maar eens een paar dingen te noemen. Als het aan mij en aan het PAK ligt, gaan we dit in Brunssum oplossen in samenwerking met andere partijen. Iedereen moet dan wel de wil en de intentie hebben om – net als het PAK – een zelfstandig Brunssum op de eerste plaats te zetten. Niet je eigen partij, niet je eigen belang, niet de wethouderszetel, maar Brunssum op plaats één. Dat is alleen op te lossen door je ego eens wat minder te laten gelden. Mijn advies: meer Brunssum, minder ego.

(gepubliceerd in ‘Hallo Brunssum’ 6 september 2017)