Partijgeschiedenis

1974

In 1974 moest er één gemeenschappelijke progressieve lijst aan de verkiezingen meedoen, met daarop leden van de PvdA, D’66, PSP (Pacifistisch Socialistische Partij) en de PPR (Politieke Partij Radicalen). Al vanaf 1970 werd hier naartoe gewerkt.
De PvdA besloot uiteindelijk met een eigen lijst deel te nemen. De andere partijen verenigden zich in het PAK Brunssum (een samenwerkingsverband van PPR, PSP, D’66 en andere progressieven, heette het toen).
Het resultaat van de verkiezingen in 1974: de PvdA kreeg 1586 stemmen (en 3 zetels). 2045 mensen stemden op het PAK. Dit leverde ook 3 zetels op. En deze werden ingenomen door Paul van Betuw (nummer 1 op de lijst), Jo van Goethem en Peter Hendriks.
Niet lang daarna werd Paul van Betuw, die ook lid was van de PvdA, door deze partij geroyeerd.

1974 was de officiële start van het PAK. We zitten dus nu al 37 jaar in de gemeenteraad van Brunssum. En dat kunnen alleen Lijst Borger, CDA, PvdA en VVD ook zeggen.
Al was onze vertegenwoordiging niet altijd even groot. Dit varieert van 1 zetel (na de verkiezingen in 1978 en 1986) tot 5 zetels (na de verkiezingen van 1998).

1994

Eind 1993 besloten Lijst Horselenberg en het PAK om samen te gaan werken omdat “de laatste jaren steeds vaker gebleken is dat we qua visie en werkwijze grotendeels op 1 lijn zitten”, stond in de Limburger. Chris Horselenberg en Servie L ‘Espoir stonden daarom in 1994 op de lijst van het PAK en met name zij haalden de nodige stemmen binnen.

1998

Na de verkiezingen van 1998 waren we de grootste partij en dus konden we het voortouw nemen om een coalitie te vormen. Al die jaren daarvoor was het de overige partijen gelukt om ons buiten het college van Burgemeester en Wethouders te houden.

We leverden, na lange en moeizame besprekingen 2 wethouders aan het nieuwe college; Paul van Betuw en Ger Luit. Thijs Lommerse, Arend van der Linden en Servie L ‘Espoir namen de raadszetels in. In deze raadsperiode sloeg echter het noodlot toe. Ger werd eind 1998 ziek en, omdat hij niet vervangen kon worden, hadden we lange tijd één persoon minder in het college. Toen Ger zijn wethouderstaken weer kon oppakken bleek Paul van Betuw ziek te zijn. Hij overleed helaas in 2000.
In het verslag van de jaarvergadering van 11-4-2001 staat; “2000 was een dramatisch jaar voor het PAK door het overlijden van Paul van Betuw. Het gezicht en geweten van het PAK overleed toch nog vrij plotseling na een ziekte van dik een jaar. Hij leek juist weer een beetje op te knappen. Wie herinnert zich het beeld niet dat Paul de gemeenteraad voorzat in september. Daarna ging het echter snel slechter met hem. Het overlijden was een schok maar het medeleven dat geuit werd door de vele bezoekers aan de afscheidsbijeenkomst in de Brikke-Oave deed goed”.
De wethouderszetel werd niet ingevuld en de raadszetel werd ingenomen door Antoinette Rütter.

2002, 2006

In 2002 kregen we 1938 stemmen, bijna 1100 minder dan in 1998. Van 5 zetels gingen we naar 3 zetels. Met iets meer stemmen (nl. 2201) kregen we in 2006 ook 3 zetels en traden we toe tot het college met onze nieuwe wethouder; Jos Janssen. De WMO en het pact tegen de armoede waren onze belangrijkste thema’s evenals de aanhoudende strijd tegen de AWACS, verzet tegen de buitenring oftewel een 4 baans autosnelweg en de aandacht voor de gewone burgers.

2010

In 2010 verdween het PAK weer in de oppositie. Bij de verkiezingen behaalden we met 1841 stemmen weliswaar 3 zetels maar we eindigden op plaats 3. De wil om wethouder te worden en niet de kiezer stond voorop bij VVD, PvdA, CDA, BCD en Borger en deze vormen de coalitie. Onze huidige raadsleden, Ger Luit, Servie L ‘Espoir en Jos Janssen zullen, zoals men van ons gewend is, oppositie voeren op basis van argumenten en de uitgangspunten die we in ons raadsprogramma opgenomen hebben.

In de periode 2010-2014 stond vooral het verzeten tegen de buitenring in het middelpunt van ons politiek werk.
We zijn als PAK voor verkeersoplossingen waar dat nodig is, maar de buitenring  is een gedrocht van honderden miljoenen die 5 minuten tijdwinst brengt maar de natuur en onze omgeving ernstig aantast.

In 1e instantie winnen we een procedure met de actiegroep Stop de Buitenring bij de Raad van State, maar uiteindelijk overwint de provinciale bulldozer politiek waarbij rapporten gekocht en ingebracht worden onder het motto wie betaalt bepaalt.

Onze eisen worden wel no erkend maar het heeft geen “rechtsgevolg” en aldus wordt de natuur en de omgeving van vele buurten in Brunssum belast met lelijke bouwwerken, minder groen, minder vrije doorgang en vooral veel overlast.

Een grote overwinning boekt Stop Awacs daarentegen in deze periode over de geluidsoverlast waarbij veel pakkers actief zijn ook in het bestuur.
Want als partij geldt voor het PAK net alleen woorden maar vooral ook daden en in beide kwesties is dat weer dik bewezen.

De stijgende armoede was natuurlijk een ander continue aandachtspunt  waarbij ombudswerk veel burgers individueel verder kon helpen.

2014

De verkiezingen van 2014 zorgde voor een nederlaag van de coalitie. Alleen het CDA boekte een winst, de rest verloor flink wat stemmen. Met name de VVD kreeg een flinke klap. Desondanks behield de zittende coalitie dezelfde aantal zetels.
Wethoudersposten, het pluche, was belangrijker dan inhoud, dus ging de coalitie door en bleef het PAK in de oppositie.

In de periode 2014 tot 2018 is de bezuinigingsdrang van het rijk onder aanvoering van VVD en PvdA van groot negatief belang voor de gemeente. De jeugdwet, WSW, WMO en passend onderwijs  worden per 1 januari 2015 gedecentraliseerd en in Brunssum doen we dat met behoud van goede hulp en kwaliteit. Dat leidt echter tot miljoenen krimp op de reserves net als bij andere gemeentes. WOZL met als doel werk voor werknemers met een handicap wordt afgebouwd en ook de wajong met het ontgelden. De afbraakpolitiek van de regering heeft dus direct gevolg op de voorzieningen en het geld dat de gemeente als lokale overheid kan besteden.

Het college van Brunssum samen gesteld uit Pvda, CDA, Lijst Borger, BCD en VVD heeft daar geen antwoord  op.
Men is teveel te zichzelf bezig. PvdA-lijsttrekker Eric Geurts verdwijnt ondanks alle beloftes naar de provincie, lijsttrekker Gelissen van het CDA kiest voor een eigen bedrijf en uiteindelijk stapt de lijst Borger uit de coalitie uit politiek onvrede.
Het blijkt dat het college onder aanvoering van burgemeester Winants een flink zooitje is.

Mede op verzoek van het PAK komt SV Brunssum voor kunstgras in aanmerking en je merkt de scheuren dan al in het college. Onder druk van de door de PvdA, CDA en VVD gewenste herindeling naar groot Heerlen valt het college dan uiteindelijk.

De vier lokale partijen, waaronder PAK, verenigen zich in een  front tegen de herindeling en wederom laten de landelijke partijen deze keer inclusief SP zien dat ze Brunssum kapot willen maken als zelfstandige gemeente.
Het verzet van de burger is echter fel en ook het geplande opstappen van de drie wethouders Joosten, Heinen en Offermans is een keuze om Brunssum onbestuurbaar te maken.

Maar wederom mislukt dat omdat de lokale partijen een wethouder leveren in de persoon van Math Houben voor onze partij en Jo Palmen namens de grootste partij in de raad BBB Palmen.
Dat konden de landelijke partijen niet pruimen en het negatieve mediacircus dat op Brunssum neerstreek voor een geschil over lapje grond was door hun uitdrukkelijk in scene gezet.

 

Tenslotte enige wetenswaardigheden;

  • De meeste stemmen haalden we vreemd genoeg niet in 1998, maar in 1994. In 1994 groeiden we van 1703 naar 3124 stemmen. Dit leverde 4 zetels op.
  • Degene die persoonlijk de meeste stemmen haalde was natuurlijk Paul van Betuw. Hij begon in 1974 al met 566 stemmen en op 4-3-1998 kreeg hij er 1280.
  • Ger Luit begon in 1978 met een bescheiden 27 stemmen die hij inmiddels uitgebouwd heeft tot 848 Hij heeft dus 8 maal deelgenomen aan de verkiezingen namens het PAK. Dat is ook een persoonlijk record.
  • Dat alle hooggespannen verwachtingen niet altijd uitkomen blijkt wel uit de totale lijst van personen die ooit namens het PAK aan de verkiezingen meegedaan hebben. 2 stemmen is het absolute minimum dat door meerdere personen behaald werd.
  • In totaal hebben er tot en met de verkiezingen van 2010 125 personen op onze verkiezingslijsten gestaan. Van jong tot oud, van verschillende komaf, maar allen bereid om op te komen voor de idealen van het PAK.